Kosiorowski dla PS: Wierzę w stabilizację, systemową pracę i strategię rozwoju

Na oficjalnym portalu Przeglądu Sportowego ukazał się obszerny wywiad z Piotrem Kosiorowskim. Były dyrektor sportowy „Czarnych Koszul”, a od niedawna dyrektor ds. rekrutacji Widzewa Łódź opowiada w nim o szczegółach i wyzwaniach związanych z pracą w nowym klubie. Nie zabrakło również pytań o okoliczności rozstania z Polonią… Szczegóły w rozwinięciu newsa.

Już na samym początku rozmowy z Maciejem Kaliszukiem Kosiorowski skomentował swoje odejście z Polonii i podobnie jak w przypadku  wypowiedzi dla „Meczyków” z początku czerwca podkreślił, że jego decyzja o odejściu z klubu nie była uzależniona ani od tego, czy drużyna  ostatecznie awansuje do Ekstraklasy, ani nie wiązała się z ofertą innego klubu.  Mało tego – w momencie poinformowania prezesa Grégoira Nitota o swojej rezygnacji nie miał na stole żadnych ofert.

Na zadanie wprost pytanie – dlaczego odszedł z Polonii, niedawny dyrektor sportowy „Czarnych Koszul” stwierdził: Nie chciałbym mówić o konkretnych powodach. Ta decyzja miała głębsze podłoże, była przeze mnie przemyślana. Pracowałem w Polonii sześć lat, ale uznałem, że tempo rozwoju klubu i kierunek w jakim on zmierza, nie do końca był tożsamy z tym w jaki sposób ja to widziałem.

– Decyzję tę podjął pan po zakończeniu sezonu czy już wcześniej wiedział pan, że odejdzie? Poinformowałem właściciela o swojej decyzji na tydzień przed ostatnią kolejką sezonu zasadniczego. 

Z przywoływanego wywiadu wynika również, że pierwsze propozycje z innych klubów „Kosior” otrzymał, gdy informacja o jego odejściu z Polonii pojawiła się w przestrzeni medialnej, gdzie oprócz Widzewa rozmawiał m.in. z Wisłą Płock.

W dalszej części rozmowy wychowanek „Czarnych Koszul” m.in. skomentował wybranie oferty rzeczonego Widzewa Łódź i priorytety,  jakie owej decyzji przyświecały.

– Zamienił pan spokojniejszą pracę w Polonii na posadę w Widzewie. Gdy rozmawialiśmy wiosną, gdy jeszcze pracował w Warszawie, i powiedział pan, że w Polonii na pewno nie będzie czterech trenerów w sezonie. I poszedł pan do klubu, który miał czterech szkoleniowców w jednym sezonie. Wierzę w stabilizację, systemową pracę i strategię rozwoju. Trener jest jednym z najistotniejszych elementów całej układanki i trzeba go wspierać, zarówno w codziennej pracy, jak i w trudnych momentach, które w sporcie prędzej czy później nadchodzą. Można pomylić się raz w wyborze trenera, ale nie trzy albo cztery razy w ciągu sezonu. Zmiana trenera to, w mojej ocenie, zawsze porażka osoby odpowiedzialnej za jego zatrudnienie, czyli w zdecydowanej większości przypadków — dyrektora sportowego.

– W Widzewie szefowie skautingu zmieniają się prawie tak często jak trenerzy. W ciągu ostatniego półtora roku ten klub miał pięciu szkoleniowców i czterech szefów skautingu. Pan przyzwyczaił się pewnej stabilizacji. W Polonii pracował pan przez sześć lat. Nie ma pan obaw, że w Łodzi to się nie powtórzy? Jestem zatrudniony na stanowisku dyrektora do spraw rekrutacji, by doprecyzować tę kwestię, ale to jest tylko nazewnictwo. Nie obawiam się wcześniejszego zwolnienia. Mam takie podejście, że jak ktoś nie będzie chciał ze mną pracować, to się szybko rozstaniemy. Przyjąłem propozycję Widzewa, bo to dla mnie przede wszystkim ekscytujący projekt. Wierzę, że poprzez swoją pracę, dołożę cegiełkę do rozwoju klubu i do tego, żeby kibice mogli być dumni z gry swojego zespołu.

Całość rozmowy znajdziecie tutaj.

Źródło: własne / Przegląd Sportowy